postanawia:

1. zmienić postanowienie Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym Gdańsk – Południe w Gdańsku x z dnia 12 października 2023 r. w sprawie x w ten sposób, że:
   1. uchylić punkt 3 sentencji;
   2. zmienić punkt 4 sentencji, w ten sposób, że przyznać dłużnikowi kwotę 917 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego i obciążyć nimi w całości wierzyciela;
   3. zmienić punkt 5 sentencji w ten sposób, że kosztami postępowania egzekucyjnego w całości obciążyć wierzyciela;
2. zasądzić od wierzyciela x Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą x na rzecz dłużnika x tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 147,00 (sto czterdzieści siedem) złotych, w tym kwotę 97,00 (dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

Dłużnik x, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, w dniu 2 listopada 2023 r. złożył skargę na punkty 3, 4 i 5 postanowienia Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym Gdańsk – Południe w Gdańsku (…) z dnia 12 października 2023 r. w sprawie Km (…).

Zaskarżonemu postanowieniu dłużnik zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci art. 109 k.p.c. w zw. z art. 30 ustawy o kosztach komorniczych poprzez ich błędnie zastosowanie oraz przyjęcie, iż w niniejszej sprawie to dłużnik, a nie wierzyciel jest stroną zobowiązaną do poniesienia kosztów postępowania w sytuacji, gdy egzekucja była niecelowa ze względu na działanie wierzyciela.

Ponadto zdaniem dłużnika Komornik naruszył art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 k.p.c. poprzez ich błędną interpretację oraz przyjęcie, iż Komornikowi nie przysługuje uprawnienie do zasądzenie na rzecz dłużnika od wierzyciela kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym.

Skarżący podniósł, że wierzyciel w pozwie z 28 sierpnia 2017 r. wskazał błędny adres zamieszkania dłużnika. Dłużnik wskazał, że od (…) zamieszkuje pod następującym adresem(…). Z kolei wszelka korespondencja w postępowaniu przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie była nadawana na adres: (…). Dłużnik powziął informację o postępowaniu egzekucyjnym dopiero w lipcu 2023 r. (wcześniej korespondencja była doręczana dłużnikowi/pozwanemu na nieprawidłowy adres) i niezwłocznie złożył szereg środków zaskarżenia celem wzruszenia tytułu wykonawczego.

Dłużnik wskazał, że pierwotny, jak i aktualny wierzyciel od dnia wniesienia pozwu do dnia umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazywali na adres dłużnika, który jest nieaktualny od ponad 7 lat. Działanie takie jest przejawem rażącego niedbalstwa oraz naruszeniem prawa dłużnika do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego w sposób uczciwy oraz transparentny. Ponadto dłużnik podkreślił, że nigdy nie był zobowiązany do świadczenia na rzecz żadnego z wierzycieli.

Skarżący wniósł o zmianę punktów 3, 4 i 5 zaskarżonego postanowienia poprzez obciążenie wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego oraz zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w postępowania egzekucyjnym.

Komornik przekazał uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności wraz z aktami egzekucyjnymi (…) wnosząc o oddalenie skargi dłużnika w całości jako bezzasadnej.

Sąd ustalił, co następuje:

Postępowanie egzekucyjne w sprawie Km (…) zostało wszczęte na wniosek wierzyciela (…) przeciwko dłużnikowi (…) w oparciu o tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 11 października 2017 r. wydanego przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w sprawie pod sygn. akt (…), zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 28 grudnia 2017 r.

We wniosku egzekucyjnym wierzyciel wskazał, że adresem zamieszkania dłużnika jest (…). Dłużnik nie podejmował korespondencji pod wskazanym adresem. W toku postępowania egzekucyjnego Komornik ustalił adres zameldowania dłużnika (…), pod którym dłużnik również nie podejmował korespondencji.

Pismem z dnia 20 września 2023 r. dłużnik, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na utratę mocy nakazu zapłaty, na podstawie którego prowadzone było postępowanie (k. 36 i nast. akt Km). Pełnomocnik dłużnika przedłożył Komornikowi kopię postanowienia Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 16 sierpnia 2023 r. wydanego w sprawie pod sygn. akt (…), w którym Sąd odrzucił wniosek dłużnika o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty i postanowił przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu Gdańsk- Południe w Gdańsku. W uzasadnieniu opisanego postanowienia Sąd wskazał, że strona pozwana uprawdopodobniła, że nie zamieszkiwała pod adresem wskazanym w pozwie.

Postanowieniem z dnia 12 października 2023 r. Komornik umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 824 § 1 pkt 5 k.p.c. i ustalił koszty postępowania egzekucyjnego na kwotę 420,35 zł (w tym opłata egzekucyjna ustalona na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych) i w całości obciążył nimi dłużnika (k. 48 akt Km).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt egzekucyjnych (…)

Sąd zważył, co następuje:

Skarga dłużnika zasługiwała na uwzględnienie. W myśl art. 770 § 1 k.p.c. dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Przy czym koszty te ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszty egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego (…). Tym samym, obowiązującą w postępowaniu rozpoznawczym regułę odpowiedzialności za wynik procesu zastąpiono w postępowaniu egzekucyjnym zasadą odpowiedzialności dłużnika za koszty egzekucji, połączoną z zasadą kosztów celowych. W doktrynie i orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że pozostałe reguły odnoszące się do kosztów postępowania rozpoznawczego, normowane w art. 98-110 k.p.c., mają także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym, pod warunkiem, że nie naruszają zasady ponoszenia celowych kosztów egzekucji przez dłużnika. Dłużnik zatem przeważnie zawsze ponosi koszty egzekucji, ale tylko w zakresie kosztów, które są zarazem niezbędne i celowe. Zgodnie zaś z art. 108 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze, Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Na mocy art. 13 § 2 k.p.c. zasada ta znajduje odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu egzekucyjnym.

W konsekwencji podkreślić należy, iż o kosztach postępowania egzekucyjnego (w tym o opłacie stosunkowej) komornik rozstrzyga definitywnie na zakończenie postępowania egzekucyjnego, wydając w tym przedmiocie stosowne postanowienie. Dopiero wówczas komornik ma bowiem pełne podstawy do ustalenia podstaw prawnych i faktycznych w zakresie tychże kosztów, jak również oceny, które z nich miały charakter kosztów niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji. Komornik musi mieć przy tym na uwadze przebieg całego postępowania.

Pojęcie niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie jest zdefiniowane w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Sąd, dokonując analizy zarzutów skargi w oparciu o zawartość akt postępowania egzekucyjnego, posiłkował się wciąż aktualnym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu uchwały z dnia 8 marca 2013 r. (III CZP 109/12) [...] Zatem sam upadek nakazu zapłaty w toku czynności procesowych podjętych przez dłużnika nie uzasadnia przyjęcia, że w chwili, gdy wierzyciel dysponujący tytułem wykonawczym skierował wniosek do organu egzekucyjnego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, nie były to czynności celowe.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż w sprawie (…) wszczęcie egzekucji nie było celowe. Tytuł egzekucyjny– jak wykazał skarżący – nie został mu skutecznie doręczony. Fakt ten potwierdził także Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, który postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r. (k. 34 akt Co) wskazał, iż doręczenie pozwanemu nakazu zapłaty nie było skuteczne z uwagi na błędny adres. Do swojej skargi dłużnik załączył kopie dokumentów z akt sprawy (…)

Nadto zważyć należy, że składając wniosek egzekucyjny wierzyciel posługiwał się nieaktualnym adresem zamieszkania dłużnika. W ocenie Sądu wierzyciel, będący podmiotem profesjonalnym na rynku obrotu wierzytelnościami, powinien podjąć odpowiednie kroki w celu ustalenia aktualnego adresu zamieszkania dłużnika, w szczególności składając wniosek egzekucyjny po upływie 6 lat od daty uzyskania tytułu wykonawczego.

W ocenie Sądu, z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że wszczęcie postępowania w sprawie (…) było niecelowe. W konsekwencji to wierzyciel winien ponieść koszty postępowania egzekucyjnego.

Konsekwencją obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w całości jest przyznanie dłużnikowi reprezentowanemu w postępowaniu egzekucyjnym przez adwokata kosztów zastępstwa prawnego w kwocie 917 złotych (w tym opłata skarbowa w wysokości 17 zł) i obciążenie nimi wierzyciela w całości. Sąd dokonał ustalenia wysokości kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcowskie (Dz. U. z 2015r., poz. 1800).Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 767 k.p.c. oraz powołanych przepisów prawa, orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi, Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, w oparciu o przepis art. 98 § 1 oraz § 11 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z  §  8 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radcowskie mając na uwadze wynik postępowania – fakt uwzględnienia skargi dłużnika w całości.